Enkele jaren geleden herinnerden veel mensen in Klever zich hun Nederlandse roots en maakten dat van tijd tot tijd duidelijk.
De Hollandse klederdracht behoorde tot tal van kleerkasten bij Kleverburgers zoals je hier kunt zien.
Toen de Donsbrügger-molen in 1982 werd heropend en de meelproductie begon, bracht de Klever-dialectgroep “Wette Pööt” bij deze gelegenheid het molenlied uit, dat we hier exclusief bij KLE-Blatt kunnen horen.
Naast de Donsbrügger-molen zien we ook foto’s van de Alte Große (Teurling’schen) molen en de molens van Bresserberg, Keeken, Rinder en Kellen. De foto’s zijn afkomstig van oude ansichtkaarten, van Klever-boeken en van fotografen en verzamelaars die hun afbeeldingen beschikbaar stellen voor KLE-Blatt.
Klopt dat? Elsa – een vrouw om verliefd op te worden
Haar naam was eigenlijk de legende naar Els of Elsam. Ze was de dochter van de hertog van Brabant en Limburg. Je kunt alleen raden hoe ze er echt uitzag. Als het beeld op de Klever Fischmarkt dicht bij zijn imago zou komen, zou het moeilijk te begrijpen zijn waarom Lohengrin zoveel moeite deed.
Wel, aan de andere kant is het een kwestie van smaak en daar is sowieso geen discussie over. We zijn blij dat onze stad Kleve verbonden is met zo’n traditionele sage.
Je moet het niet geloven, maar Kleve en omgeving hebben ook prachtige strandgedeeltes.
Om ervoor te zorgen dat dit opmerkelijke zandstrand niet overvol raakt, moeten lezers zelf uitvinden waar het zich bevindt. 😉
Absoluut een bezichtiging waard: Wonderful Hagsche Strasse
Op het moment dat deze foto werd genomen, was de Hagsche Strasse nog steeds geschreven met twee “A”. Er waren geen auto’s. De geplaveide straten werden bewoond door voetgangers. Links zien we het Gasthof Oranienbaum, waar je op dat moment heel goedkoop kon dineren. Aan de rechterkant is een typisch voor die tijd typische voortent met rode en witte strepen. Dat was te danken aan de Klever Stadt-Farben.