Een klassieker: het terrasrestaurant Schwanenburg in Bad Cleve
Het “huis op palen” was een van de meest populaire contactpunten in Kleve, vooral vanwege het fantastische uitzicht en de nabijheid van de Schwanenburg. Vooral Nederlandse gasten hebben de kans niet gemist om hier een kop koffie te drinken of te dineren op het terras met een schitterend uitzicht over Kermisdahl naar Elten.
Hier is een foto van de ingang van het restaurant:
KLICK MICH!
Kende je hem? Otto de Schütz – Een Klever-monument
Hier zien we hem in al zijn glorie op de vismarkt voor de Hünnekes-winkel (nu Knops-juwelier). Zijn laatste locatie was als “parkwachter” tussen het districtskantoor en het hof van de prins. Dat was rond 1916. Maar dit grote fonteinbeeld stond ook aan de Grosse Strasse bij de ingang van de Hagsche Strasse. Je kunt het hier zien:
Hast Du hier auch Dein Auto abgestellt? Der überfüllte Union-Parkplatz
Veel Kleefse zullen zich deze auto-crush nog herinneren. Toen de Margarine Unie in Kellen nog een actieve productiefaciliteit was, werd het krap op de parkeerplaatsen voor de medewerkers. Zoals je kunt zien, heb je al op de tweede rij geparkeerd. We kunnen nog steeds de directe treinverbinding zien en rechtsboven het treinstation van Kleve.
(Foto: Fritz Wippich)
Baddag in een Klever-tuin
Ja – is het weer zaterdag?
Zo heette het in het verleden toen het een baddag was. Maar dat was in een tijd dat je nog in het zinken bad zat en nog niet in elk appartement een douche had.
Deze kuip is gemaakt van klei en ondanks het lage waterpeil baden de vogeltjes er heerlijk in.
(Foto: Duck Hans-Wilhelm Heek)
Net zoals vandaag: aspergeprikken in de jaren vijftig
Zelfs vandaag de dag is de aspergeteelt in Kleverland beperkt tot Walbeck en Kessel. Maar men is het erover eens dat het de beste asperges ter wereld zijn. Hier zien we het begin in de jaren vijftig toen Kessel zich aan het voorbereiden was om een aspergedorp te worden. Het is hard werken om de koningin van groenten te oogsten of te prikken, omdat het technisch correct is.
(Foto: Fritz Getlinger – met dank aan Frau Katrin Getlinger-Wessing)