Het gekleurde stadsbad van Cleve

Het gekleurde stadsbad van Cleve

Deze opvatting is in werkelijkheid zeker niet zo kleurrijk geweest. Maar bij gebrek aan kleurenfotografie in die tijd waren veel foto’s gekleurd en kwam zoiets uit. Meestal mooier – in ieder geval kleurrijker – dan de realiteit. Tegenover het station Scho Kahn zien we het Stadtbad op de plek waar nu het overdekte zwembad is. De locatie is tenminste gebleven, ook al kan het huidige binnenzwembad geen recht doen aan de feodale en exclusieve faciliteit en de charme van de hier getoonde faciliteit.

Het gekleurde stadsbad van Cleve
(Foto gezeigt von Heinz Lankeit)

Mooi Klever-verhaal: de prachtige restauratie Paul Dickmann

Mooi Klever-verhaal: de prachtige restauratie Paul Dickmann

Als je naar deze foto kijkt, denk je aan een dromerige plek ergens in Beieren. Boven het toegangsportaal steekt een gestreepte vlaggenmast uit, aan de voorzijde van het gebouw zijn meerdere advertenties te zien. Bloemen en jonge boompjes geven het geheel de finishing touch.
Deze restauratie was echter in Cleve aan de Hagschen Straße / hoek van de Mühlenstraße, nu Haagsche Poort. Het gebouw was dus precies waar het warenhuis later was.

Mooi Klever-verhaal: de prachtige restauratie Paul Dickmann

Heb je het origineel gezien? De godin van Hotel Stirum

Heb je het origineel gezien? De godin van Hotel Stirum

In de 120 kamers van Hotel Stirum in de biertuin zie je nog steeds geen gast, ook al lijkt het een zonnige dag. In het gevelveld van het in 1842 opgetrokken gebouw zie je de godin die bloemen maakt, die majestueus naar het toenmalige terras van het tegenoverliggende Friedrich-Wilhelms-Bad kijkt.

Heb je het origineel gezien? De godin van Hotel Stirum
(Foto: “Erinnerung an Bad Cleve”)

Heeft u ook een duivenfokkerij in Kleve?

Heeft u ook een duivenfokkerij in Kleve?

De traditie van de duivenfokkerij in Kleve gaat ver terug en was enkele decennia geleden een van de meest populaire hobby’s in Kleverland.
De vooruitgang en vele andere invloeden brachten met zich mee dat deze competitieve sport nu slechts een paar actieve fokkers heeft.
Destijds werden de duiven versterkt met een rubberen ring in kleine houten kooien en naar een centrale locatie gebracht, waar ze in rieten manden werden geplaatst en vervolgens per vrachtwagen naar een verre locatie werden vervoerd.
De duif die het snelst op hun hok verscheen – voor zover de kweker het met de ring en een speciaal horloge kon bewijzen – had gewonnen.
Vandaag wordt de meting digitaal gedaan.
Het geschreeuw van toen klonk op zondagochtend meestal door alle uithoeken van Kleef: “Kom gauw! Kom gauw!” , want het was belangrijk om de duif te vangen. Het kan voorkomen dat een kweker urenlang tevergeefs heeft geprobeerd de reeds binnengekomen duif bij te houden.
De winnaars werden met trots rondgeleid op de volgende bijeenkomst en zelfs gepubliceerd in de krant, zoals hier nog te zien is. Ondenkbaar vandaag.

Heeft u ook een duivenfokkerij in Kleve?
(Foto: KLE-Blatt)

Hast oder hattest Du auch eine Taubenzucht in Kleve?

Trieste tijden: toen Bollinger Senger werd

Trieste tijden: toen Bollinger Senger werd

In die tijd konden veel mensen in Kleve niet begrijpen hoe ze een magazijn voor huishoudelijke apparaten en reserveonderdelen moesten maken van een stadshotel dat ooit representatief was en waar men ook over de grenzen van hield. Maar dat is en was de tijd. In Kleve waren niet zoveel hotels nodig als in de badperiode. Dus je miste ineens een voor een. Ze werden verplaatst naar een nieuwe bestemming of verdwenen gewoon, net als Hotel Bollinger.

Trieste tijden: toen Bollinger Senger werd
(Foto: “Das Gesicht einer Stadt” – Erhaltenswerte Gebäude in Kleve – Annegret Gossens)