Geweldige tijden? De rijken en schoonheid van Kleef

Geweldige tijden? De rijken en schoonheid van Kleef

Je had het en je liet het zien. De Klever Geldadel nodigt uit voor het festival in 1928.
De Klever schoenenfabrikant Gustav Hoffmann bouwde deze prachtige villa aan de Nassauer Allee tussen het Bellevue House en het Hotel Maywald. Je ziet hem met zijn vrouw Ria in een open auto, waarvan er toen nog niet zoveel waren. De luxewagens die hen volgden, chauffeerden de crème de la creme van de elegante Klever-maatschappij. De tweede auto is trouwens een Hispano-Swissa. Tot zover de autofreaks.
De feodale parade reed naar het geweerhuis, want op tijd voor het 100-jarig bestaan ​​van de club werden Hoffmann en zijn vrouw natuurlijk een koninklijk paar. Dat was Kleef in zijn puurste vorm.

Geweldige tijden? De rijken en schoonheid van Kleef
(Foto: © Kreisarchiv Kleve – Ewald Steiger – KA Kle F6, Kleve XCXII 4)

Bezienswaardig: de wijnbar van het Kaiserhof aan de Große Straße

Bezienswaardig: de wijnbar van het Kaiserhof aan de Große Straße

Om je te oriënteren met onderstaande foto uit 1927 moet gezegd worden dat je hier de beneden gelegen Grote Straat van Kleef kunt zien.
In het midden (het donkere gebouw) zie je het warenhuis Weyl, dat in 1912 opende en waar nu het warenhuis is. De voorkant is duidelijk herkenbaar, zoals het vandaag de dag bijna hetzelfde is. De kinderen rechts staan ​​voor de souvenirwinkel van Sally Mildenberg. Anders ook voor het chocoladehuis van Maria Gries, waar de echte Klever-kruidenmoppen of de letterbanketten van chocolade verkrijgbaar waren.
Links op de voorgrond zie je duidelijk het Kaiserhof restaurant met de erker van de wijnbar. Franz Schagen had deze restauratie rond 1900 opgezet, die zich als een echt gezicht zou vestigen – zeker onder de slimme wijndrinkers natuurlijk.

Bezienswaardig: de wijnbar van het Kaiserhof aan de Große Straße

Schoonheidsideaal Elsa uit Kleve?

Schoonheidsideaal Elsa uit Kleve?

Wie ooit met al zijn verstand en zintuigen naar het monument op de vismarkt heeft gekeken, moet onvermijdelijk tot de conclusie komen dat Lohengrin absoluut begrepen kan worden als hij afscheid nam van Elsa.
“Je zou het mij nooit moeten vragen” of niet. In geen enkel tijdperk was zo’n bodem een ​​attribuut van betoverende schoonheid. Hoewel – de schone ridder is ook niet precies zoals een Adonis.

Schoonheidsideaal Elsa uit Kleve?